Paul De Grauwe

De eindeloze val van Paul De Grauwe

Naar aanleiding van de discussie rond CETA heeft Paul De Grauwe in De Morgen een nieuwe column neergepend die opnieuw aantoont dat met de voormalig neoliberale professor economie geen land meer te bezeilen valt. Toegegeven, het positieve van deze column is dat De Grauwe eindelijk naar de kern van de zaak gaat: is globalisering en vrijhandel een goeie of slechte zaak. Dat is inderdaad de hamvraag, maar het antwoord van De Grauwe is meer dan teleurstellend.

De Grauwe wil in feite een (voorlopig) einde aan de globalisering. Hij haalt daarvoor twee redenen aan, allebei even zwak.

Hoe Paul De Grauwe supply side economics een nieuwe boost geeft

Paul De Grauwe heeft een verklaring voor de zeer lage rentevoeten. Het is volgens hem niet de schuld van de centrale bank, maar is een logisch gevolg van de werking van marktkrachten. Schuldafbouw heeft geleid tot een toename van het spaarvolume bij burgers en overheid en tot dalende investeringen bij de bedrijven, die bovendien ook zeer risicoavers zijn geworden. Gevolg is een spaaroverschot, wat leidt tot dalende rentevoeten.

De Grauwe heeft hier ongetwijfeld een punt: de impact van de centrale banken op de rentevoeten op lange termijn (waar De Grauwe het over heeft) is zeer beperkt, en dus

Pagina's