Waarom we meer complotdenkers nodig hebben

Waarom we meer complotdenkers nodig hebben

ma, 22/04/2019 - 23:11
0 comments

Patrick Savalle van Zapruder Inc. legt uit waarom:

Savalle biedt zelfs een cursus aan om de juiste vorm van complotdenken te promoten:

Cursus complotdenken

Overleven in het tijdperk van ‘post-truth’ en #fakenews, door Patrick Savalle

Wie begrijpt er nu nog wat er allemaal aan de hand is in de wereld? Op het reguliere nieuws kunnen we niet meer vertrouwen. Dat wisten we eigenlijk al sinds de Irak oorlog maar na de Wikileaks onthullingen tijdens de Amerikaanse presidentsverkiezingen is het duidelijk dat er bewust eenzijdig en verdraaid nieuws wordt gebracht. Veel mainstream media brengen tegenwoordig nieuws volgens narratives die worden verzonnen en afgestemd in geheime propaganda-netwerken waaraan hoge militairen, politici, academici, MSM journalisten, filmmakers en NGO’s samenwerken. Na een hack door Anonymous werd duidelijk dat de typische Atlantische anti-Rusland, pro-Oorlog, ‘Corbyn is een antisemiet’ propaganda dat ons nieuws domineerde, zoals ‘Skripal’, ‘Bana’, ‘White Helmets’, ‘Assad gasses his people’ en ‘Russisch dopingprogramma’ werden gefabriceerd door zo’n netwerk (#IntegrityInitiative). Recentelijk werd de ARD, de Duitse staatszender, betrapt op het gebruik van een ‘framing manual’ om hun nieuws bewust te kleuren en ze zullen niet de enige zijn die bewust fakenews produceren. De meeste redacties en journalisten zijn ook nog eens tot op het bot politiek gekleurd. Kijk alleen al hun Twitter-feeds. wat voor bruikbaars kan daar dan nog van komen?

Alle partijen maken op grote schaal gebruik van nepverslaggevers, in scene gezette tafereeltjes, betaalde trollen, memes, #fakenews, CGI, voice-morphing en ordinair hergebruik van beelden die niets met een gebeurtenis te maken hebben. We leven wellicht in het meest verwarrende tijdperk ooit. Hoe kunnen we ooit nog weten wat waarheid is, en wat niet, in het tijdperk van fake-news en post-truth? Wat natuurlijk gewoon ‘newspeak’ is, ofwel omgekeerde waarheid. We moeten nieuws anders gaan interpreteren. Het hulpmiddel om uit deze brei van informatie en desinformatie een logisch en toetsbaar verhaal te distilleren is complotdenken. Eigenlijk zou iedereen, zeker elke journalist, onderzoeker of kritisch denker, vaardig moeten zijn in het opstellen, onderzoeken en ontkrachten van complottheorieën.


 
 
Het post-truth tijdperk is al veel vaker ‘uitgeroepen’

Het ‘post-truth tijdperk’

Toen het Amerikaanse publiek tijdens de verkiezingscampagne van 2016 begon te begrijpen, mede door de Wikileaks onthullingen, dat de mainstream media (grofweg: overheids- en corporate media) samen zwoeren met dezelfden die er baat bij hadden dat Hillary Clinton president zou zijn geworden (‘het establishment’, dem and rep alike), begon het in groten getale haar heil te zoeken bij alternatieve bronnen. Uit alle onthullingen bleek namelijk dat nieuws van CNN, Washington Post of New York Times onbetrouwbaar is. Het publiek ging op zoek naar duiding. Niet alleen op social media zoals Youtube, Twitter en Facebook, maar ook op alternatieve nieuwszenders zoals Infowars, Zero Hedge en Russia Today. En wat ze daar vonden was vaak tegengesteld aan wat hen ‘op het nieuws’ of ‘door de politiek’ was verteld. Vaak ook logischer. De impact was enorm: Infowars van Alex Jones had op z’n hoogtepunt meer online bereik dan CNN, gerust 40–80 miljoen unieke personen per maand. Max Keiser bereikt makkelijk 25–30 miljoen personen per maand met zijn show. Russia Today was al de eerste nieuwszender die door de grens van een miljard views heen ging op Youtube maar is nu helemaal geëxplodeerd, tot het punt dat Westerse politici het dan maar gewoon willen gaan verbieden.

 
 

Het zat er al een tijdje aan te komen maar na het bereik is dus nu ook definitief de geloofwaardigheid van de ‘lame stream media’ ingestort. Hun reactie was voorspelbaar, de spreekwoordelijke kat in het nauw: ze startten een gecoördineerde campagne tegen ‘#fakenews’, want alleen hun nieuws is natuurlijk echt. All the usual suspects sloten zich daar direct bij aan. Gevolgd door een enorme 5e colonne cognitief dissonanten die nog niet om kunnen gaan met de veranderde werkelijkheid. Niets nieuws onder de zon, informatie is macht en in de geschiedenis zagen we vaker dat machtshebbers hun informatiemonopolie probeerden te beschermen met #fakenews campagnes tegen alternatieve bronnen.

 
 
Fakenews is een wapen in de informatie-oorlog

Niet alleen zijn de traditionele media ontmaskerd als de grootste verspreiders van complottheorieën, ze zijn nu ook openlijk de grootste samenzweerders geworden. Er zijn lijsten gemaakt met zogenaamde fakenews zenders waar geheel voorspelbaar Infowars, ZeroHedge en RT ook op staan. En Max Keiser. Er werden zelfs ‘officiële’ fact-checkers aangewezen.

First they came for Alex Jones….

Vlak na de nieuws media volgden ook de sociale media. Want hoe onhandig is het voor the powers that be als het plebs van CNN of NOS hoort dat Aleppo is ‘gevallen’ en Assad zijn volk aan het martelen en vergassen is geslagen, terwijl er op Youtube, Twitter en Facebook tientallen filmpjes van grote bevrijdingsfeesten in de straten van Aleppo verschijnen en de weinige journalisten ter plekke hele andere verhalen vertellen.

(De OPCW en VN onderzochten de Douma, Ghoutta en Khan Shaykhun gasaanvallen en vonden geen bewijs van betrokkenheid van Assad of het Syrian Arabic Army. Al moet je daarvoor de oorspronkelijke rapporten lezen en niet de verdraaiing door de MSM of Wikipedia.)

Big tech is daarom op grote schaal aan het censureren geslagen. Google werkt nu met algoritmen die ‘ongewenste informatie’ verbergen. De NATO denktank ‘Atlantic Council’ modereert het Facebook nieuws. Twee andere denktanks gespecialiseerd in regime change houden er een oogje op ‘election meddling’ in het buitenland in het zeil *wink, wink*. Twitter banned dagelijks mensen en organisaties met een onwelgevallige boodschap. Het begint met een shadow ban, dan een tijdelijke ban en al snel de permanente ban. Op Youtube is al nog veel erger, van shadow banning, naar de-monetisation (geen reclames meer op je channel) naar volledige ban. Tussendoor worden belangrijke video’s gewoon verwijderd. Van Paypal mag je alternatieve media vaak al niet meer betalen en met advertenties kunnen ze hun kosten niet meer terugverdienen want de Amerikaanse advertentienetwerken weigeren veel alternatieve media inmiddels. De facto is US big tech een extensie van de Amerikaanse deep state geworden, afdeling propaganda en intelligence. Google is ook gewoon groot gemaakt met CIA geld.

Het zijn trouwens niet alleen conservatieve geluiden en pro-Trumpers die gecensureerd worden. Veel Venezolaanse en Syrische channels verdwenen bijvoorbeeld ook. Het onderliggende patroon is ‘de Atlantische narrative’ die moet worden gepromoot, die van ‘wij brengen vrijheid en democratie naar de rest van de wereld’. Personen met een anti-war en anti-globalisering boodschap zijn persona non grata in de Amerikaanse social universe.

 
 
Het #fakenews universum

Het einde van vrije journalistiek

De genadeslag voor vrije nieuwsgaring kwam met de arrestatie van Julian Assange van Wikileaks. Met een complot probeerde de CIA hem kalt te stellen en kwamen er ineens verzonnen aanklachten van aanranding (de betrokken vrouw wilde zelf geen aanklacht indienen en heeft dat ook niet gedaan). Iedereen die langs het 8-uur journaal of de ochtendkrant kan kijken, kent zijn verhaal natuurlijk, maar weinigen duidde het zo goed als Tulsi Gabbard:

The arrest of #JulianAssange is meant to send a message to all Americans and journalists: be quiet, behave, toe the line. Or you will pay the price.

Uiteindelijk zullen degenen die oorlogsmisdaden aan het licht brachten gevangen zitten terwijl degenen die ze planden en uitvoerden als helden worden binnengehaald. De wereld ondersteboven.

Maar het grote publiek trapt er niet meer in, te vaak werden ze voorgelogen. Ze vertrouwen of wantrouwen (hopelijk) geen enkele bron meer blindelings puur op basis van reputatie. Het probleem is nu echter dat er een soort nieuws-mist is ontstaan, want hoe maak je chocola van al die tegenstrijdige informatie?

Enter ‘het complotdenken’. Denken in ‘patronen van bedrog’ , termen als ‘cui bono’ (wie heeft er baat bij), ‘follow the money’ (volg de inkomsten) en ‘means, motive and opportunity’ (wie had er de middelen, het motief en de mogelijkheid).

Waar complotdenken oorspronkelijk vandaan komt, is natuurlijk niet te achterhalen. Het wijdverbreide gebruik van de toevoeging ‘conspiracy theorist’ zelf is het echter ironisch genoeg het resultaat van een complot. Destijds liet de CIA de term gebruiken door bevriende media en politici om aanhangers van alternatieve JFK theorieën te ‘framen’: ‘document 1035-960'. Het woord had altijd al een negatieve klank maar het is toen uitgegroeid tot een middel om iedereen die niet klakkeloos het officiële verhaal gelooft ongeloofwaardig te maken. Nog steeds is het één van de meest gebruikte niet-inhoudelijke argumenten in een discussie waar een partij een hypothese opwerpt die het wereldbeeld van de andere partij net iets teveel en net iets te zorgvuldig verstoort. ‘Complotter’ is een label, nooit een argument.

Complotten bestaan, ze ontkennen is onnozel

Complotten zijn een onderdeel van ons alledaagse leven, mensen die ze niet kunnen doorzien, gaan onbewust in een bubble leven. Regeringen en overheden zijn traditioneel de grootste samenzweerders, zowel oorlogsvoering als geopolitiek zijn bijvoorbeeld gebaseerd op samenzwering. Ze doen dit net als de mainstream media meestal uit naam van de elite die ze dienen. Hoewel veel van deze samenzweringen waarschijnlijk gewoon geheim bleven (grote groepen mensen kunnen verbazingwekkend goed grote complotten geheim houden), zijn er voldoende documenten bovenwater gekomen, bijvoorbeeld door klokkenluiders of ‘freedom of information request’ om te begrijpen hoe overheden denken. Hoe geheim ook, alles wordt namelijk wel altijd opgeschreven.

Een mooi voorbeeld om te illustreren hoe overheden samenzweringen plannen, is de McCollum-memo. De elite in de VS was (is) financieel zeer gebaat bij oorlog en deze memo beschreef een 8-stappen plan (met Nederlandse betrokkenheid!) om Japan te provoceren tot oorlog. Het wordt ook wel de ‘smoking gun of Pearl Harbour’ genoemd. Onduidelijk is of de memo ook letterlijk is gevolg, maar Japan werd wel degelijk geprovoceerd tot oorlog. Een ander voorbeeld is een stuk genaamd ‘A Clean Break: A New Strategy for Securing the Realm’. Dit document beschrijft een samenzwering om het veiligheidsvraagstuk van Israel op te lossen. Onderdelen van de samenzwering zijn het verwijderen van Saddam Hussein, het verdelen van Syrië door middel van proxy-legers en daarbij gebruik van chemische wapens door Hussein en Assad blijven overdrijven. Het plan is uit 1996 en u mag zelf bepalen of het ooit werd uitgevoerd of niet… De oorlog in Syrië die volgde is omgeven met samenzweringen, één daarvan is bewapenen en trainen van de proxy-legers (ISIS, Al Qaeda, enz.) die Syrië aanvielen, dat plan heet Timber Sycamore. Het beschrijft een samenzwering tussen Israel, de CIA, Saoedie Arabië, Qatar en Jordanië om Syrië te vernietigen.

En als u nog steeds niet gelooft dat uw wereld wordt gevormd door overheidscomplotten, kijk dan op uw gemak naar ‘operation Nortwoods’. De 9/11 truth-movement maakte deze samenzwering destijds populair als onderbouwing bij hun bewering dat 9/11 helemaal niet uniek was, tussen alle andere samenzweringen die we al wel kenden. Een complot avant la lettre.

 
 

Complotkunde

Het soort complot waar we hier over spreken, is in principe gecoördineerd bedrog, gebaseerd op onderlinge afspraken. Niet alles waar sprake is van gecoördineerd bedrog, is echter ook een complot. Sommig bedrog organiseert zichzelf, zonder afspraken. In een vrije markt kan simpele zelforganisatie al leiden tot iets wat lijkt op het maken van prijsafspraken, maar het niet is. Prijsafspraken maken, zoals televisiefabrikanten deden, zijn complotten avant la lettre, waarbij alle deelnemers bewust samenzweren. Zelforganisatie is natuurlijk geen complot. Onderzoekers kwamen wel eens tot de conclusie dat de olieprijs ook zonder prijsafspraken zichzelf zou reguleren in het voordeel van de gezamenlijke aanbieders, dus tegen normale marktwerking in. Dit is zogenaamd ‘emergent’ gedrag. Gedrag dat door geen van de deelnemers wordt aangestuurd. Zulk gedrag is overal: natuur maar ook de maatschappij en onze economie hebben een grote ‘voorkeur’ voor zelf-organisatie. Complotdenkers moeten ervoor waken dit soort zelf-organisatie toe te schrijven aan samenzwering.

Een van de meest gehoorde argumenten tegen grote samenzweringen is dat het onmogelijk is veel mensen een geheim te laten bewaren. Nog los van het feit dat je een groot complot gewoon kunt compartimentaliseren (het ‘on need to know basis’ waarmee de legertop zijn complotten kan laten uitvoeren door hun soldaten zonder dat die het complot kunnen verraden of hoeven overzien), is het heel goed mogelijk een systeem bewust zodanig van perverse prikkels te voorzien dat de uitkomst van een bepaalde manipulatie redelijkerwijs te voorspellen is. Dat noem ik ‘een machinatie’.

De machinatie

Een machinatie zet een voorspelbaar mechanisme in werking waarvan geen van de deelnemers zich bewust is. De machinatie is het complot, het resulterende mechanisme niet. Op basis van bestaand sociologisch onderzoek kon Donald Rumsfeld prima van tevoren weten dat als hij een stel redneck retards meer autoriteit gaf dan ze op basis van hun ‘natuurlijke sociale status’ gewend waren, en dat als hij de gevangenen die ze moesten bewaken zorgvuldig dehumaniseerde (door ze honden te noemen), dat marteling het gevolg zou zijn. En zo geschiedde. De Abu Ghraib gevangenis in Irak werd het middelpunt van een groot schandaal nadat de vrouwelijke brigade-generaal die de leiding (onvoldoende) had uit de school klapte. De marteling was niet het doel van de machinatie, het doel was dat Donald Rumsfeld een bepaald beleid wilde kunnen voeren waarvoor geen rechtvaardiging bestond. Met marteling kun je echter elk gewenst ‘bewijs’ verkrijgen. En zo kon Rumsfeld het door hem gewenste beleid rechtvaardigen met door hem zelf voorgekauwd bewijs.

De kracht van machinaties is de ongrijpbaarheid van het brein erachter. Niet Donald Rumsfeld verdween in het gevang, maar de rednecks die handelden binnen het hun aangereikte morele kader. De vrouwelijke brigade-generaal die aan de bel trok verloor haar rang en Rumsfeld hield de zaak ver van zich af door de daders ‘a few bad apples’ te noemen. Shit happens. Volgens de wetenschapper van het beroemde Stanford prison experiment waren de omstandigheden in de Abu Graib zodanig dat misbruik en marteling onvermijdelijk waren. Het zijn namelijk niet de rotte appelen die het resulterende groepsgedrag bepalen, maar een rotte mand. The Lucifer effect. Een briljante machinatie door Rumsfeld en co. is dan mijn conclusie. Klassieke conditionering en conformiteit zijn namelijk goed voorspelbare gedragingen. Ze creëeren de omstandigheden en de gewenste uitkomst volgende vanzelf. CIA doet heel veel van dit soort onderzoek.

Complotten begrijpen

Mensen die de patronen en rollen in een sociaal systeem goed begrijpen, kunnen met kleine machinaties enorme mechanismen in gang zetten. De juiste machinaties kunnen de hele wereldeconomie beïnvloeden. Een van de mooiste machinaties aller tijden is de Petro-dollar. Het is één van de peilers onder de Amerikaanse macht over de wereld. Chanteer onder dreiging van een enorm leger de paar grootste olieproducerende landen in de wereld tot verkoop van hun olie exclusief in dollars en hun olie wordt de dekking onder jouw dollar. Je kunt ze net zoveel bijdrukken als er olie uit de grond komt. Iedereen heeft dollars nodig en alles wat jouw centrale bank met de dollar doet, beïnvloedt de hele wereld. Stel zo af en toe een voorbeeld door afvallige landen kapot te bombarderen en/of hun staatshoofden te vermoorden en je weet zeker dat iedereen begrijpt wat er van hun verwacht wordt. Daar zijn geen afspraken meer voor nodig. Iedereen wist wat er met Saddam Hussein zou gaan gebeuren op het moment dat hij zijn olie niet meer in dollars wilde verkopen.

 
 

Het hele financiële systeem is zorgvuldig in elkaar gezet als een piramide. Het is voorzien van allerlei mechanismen die zorgen dat geld omhoog valt en het wordt daarom door de grote banken dan ook met machtige lobbies beschermd. Denk bijvoorbeeld aan het zogenaamde fractional reserve banking. Modern geld wordt gecreëerd op basis van schuld. Onze schulden zijn de dekking onder het geld. Bij het aangaan van een schuld wordt dat geld gecreëerd, bij het aflossen verdwijnt het weer. Dat is een prima mechanisme omdat het zorgt voor een elastische geldvoorraad die meegroeit met de hoeveelheid economie. De oplichting is echter dat er ook rente wordt gevraagd over het geleende geld, zonder duidelijke reden of tegenprestatie. Dit zorgt voor allemaal ongewenste effecten met als belangrijkste de welvaartsherverdeling van consument naar bank.

Met de juiste machinaties kun je zelfs rijk worden van gebakken lucht. Wat denkt u dat er gebeurt als vanaf morgen veel geld klaarligt voor alle onderzoek dat aantoont dat het warmer wordt op aarde? Als gevolg van door mensen uitgestoten broeikasgassen? Vraag subsidie aan voor een onderzoek dat begint met ‘De invloed van klimaatverandering op …’ en onderzoeksgeld stroomt binnen. Je moet er niet aan denken. Ineens verschijnt er heel veel onderzoek dat de stelling bevestigt, ook al zijn alle wetenschappers die het onderzoek doen goudeerlijk. Dezelfde waarnemingen kunnen in complexe systemen namelijk vaak meerdere conclusies bevestigen, afhankelijk van bijvoorbeeld welke statistische methode er toevallig wordt gebruikt, wat voor soort model er is gemaakt of welke tweaks er worden toegepast. Uiteindelijk blijven alleen de wetenschappers over die, binnen de onzekerheid die dit soort onderzoek dus heeft, de gewenste uitkomst bevestigen. Het is een zichzelf versterkend proces dat resulteert in group-think en intellectuele inteelt. De onzekerheid die nog overblijft, marginaliseren we door op de synthetische consensus te wijzen. Als de consensus er eenmaal is, zal het grote publiek het heel logisch vinden dat we een alom aanwezig en voor iedereen beschikbaar gas als CO2 kunstmatig schaars gaan maken door de uitstoot ervan aan limieten en voorwaarden te laten voldoen. Schaarste maakt waardevol en al snel zouden er mensen, meestal trouwens weer ‘the usual suspects’, heel rijk kunnen worden aan het verhandelen van door verbrandingsmotoren gebakken lucht en opborrelende koeienscheten.

De patronen van bedrog

Hoe kunnen we ontdekken of nieuws waar is of niet? De beste manier is door er de patronen in te ontdekken. En dat, dat is complotdenken. Het is hiermee dat we #fakenews van echt kunnen onderscheiden. Er bestaan namelijk geen betrouwbare of onbetrouwbare bronnen, geloof nooit een enkel verslag of een enkele bron, weeg altijd de patronen mee. Laten we er dus snel een paar bekijken. Bedenk wel dat er altijd meerdere patronen zijn te herkennen en dat veel patronen kenmerken van elkaar delen.

Liegen

Simpel. Sommige mensen hebben er geen moeite mee, die worden dan politicus. Een van de meest leugenachtige bronnen van het moment is die van het Amerikaanse state department. Hun Twitter feed is letterlijk parodie. Een feest van newspeak.

PR, voorheen ‘propaganda’

Is het belangrijkste mass mind control instrument dat mensheid kent. Vormgegeven door mensen als Edward Bernays, de neef van Sigmund Freud, populair gemaakt door de nazi’s. Propaganda, advertentie- en reclamecampagnes zijn zo geëngineerd dat ze ingrijpen op de primitieve en daardoor moeilijk te onderdrukken behoeften van de mens. Van PR ga je onnodige dingen kopen en ongeloofwaardige verhalen geloven. Zelfs als je je bewust bent van de beïnvloeding. Zo simpel is het. Tot voor kort was PR het belangrijkste middel van de elite om politieke uitkomsten te forceren. De overwinning van Trump was vooral daarom zo opzienbarend omdat deze inging tegen alles wat we tot nu toe begrepen van PR. Hij versloeg wellicht de machtigste PR campagne ooit omdat meer mensen dan ooit immuun bleken te zijn geworden. Kijk vooral ‘century of the self’. PR is bewuste, engineerbare mind control. Het nieuwste wapen van de propandandist is ‘de meme’. Control the meme, control the planet.

 
 

The Wrap-up smear (ook wel: anonieme bron doet een rondje media)

 
 
100% fakenews

Vaak worden gebeurtenissen, dreigingen en zwartmakingen gewoon verzonnen. Gifgasaanvallen, Russische hacks, seksschandalen, you name it. Meestal makkelijk te herkennen: onlogische verhalen die zich baseren op anonieme bron of een geheime dienst en verder geen onderbouwing geven, zijn gewoon verzonnen. Hoe geef je dergelijke onzin toch legitimiteit? Laat het plaatsen door zoveel mogelijk kranten! Omdat corporate en staatsmedia dezelfde overlords of elitaire belangen dienen als politiek, is een complotje hier niet eens nodig: ze weten allemaal prima wat hun taak is en zullen het fakenews zonder enige controle overnemen en daardoor versterken. De gemiddelde nieuwsconsument zal zelf verder niets zelf controleren en gaat het gewoon geloven, hoe onnozel het verhaal ook is.

 
 

‘The narrative’

Propaganda wordt het beste georganiseerd rondom een duidelijk ‘narrative’. Een meme zoals #fakenews. Nieuwsconsumenten houden van eenvoud. De behoefte aan duidelijkheid is één van die primitieve eigenschappen van ons brein. De MSM spreken onderling af wat hun nieuws zal zijn en hoe het gebracht gaat worden. Komt u hetzelfde nieuws overal tegen, in de zelfde bewoordingen, dan is het zeer waarschijnlijk fakenews.

Subliminal messaging

Een van de belangrijkere bouwstenen van een PR campagne. Het nieuws van bijvoorbeeld CNN zit traditioneel vol subliminale clues waarmee ze hun publiek ongemerkt programmeren. Een subliminale boodschap is bedoeld om kijkers onbewust te laten associeren. Zorg dat politieke tegenstanders worden geīnterviewd tegen suggestieve achtergronden en symboliek en zorg dat toevallig ‘de juiste’ news flashes onderdoor lopen, dat soort dingen. Mensen gaan vanzelf associeren ook al slaan de verbanden nergens op en voor je het weet is Alex Jones een KKK-leider zonder dat het expliciet werd uitgesproken. Of waar is. Disney films schijnen er ook vol mee te zitten en de zogenaamde product placement is een ander bekend voorbeeld van een subliminal. Kijk op Youtube nog eens naar de shows van Derren Brown als je niet bent overtuigd van de enorme kracht van deze techniek.

Inteeltcultuur

Is een propaganda-model dat ik zelf altijd inteeltcultuur noem. Dit is een voorbeeld van zelf-organisatie. Het is er de reden van dat de NOS of het NRC, of welke andere grote corporate nieuwszender, nooit goed nieuws zullen kunnen brengen. Ook al zouden ze dat willen of kunnen, waar ik na kennismaking met de betreffende redacties trouwens aan twijfel. De invloed van de eigenaren en aandeelhouders, de resultaten onder de streep en dominante meningen van bovenaf zorgen voor filters op het nieuws en promoten zelf-censuur. Het resultaat is gefabriceerde instemming met het opleveren van minder dan waarheidsgetrouw nieuws, zolang het maar aan de gewenste ‘narrative’ voldoet. Duidelijk beschreven door een van de grootste denkers van het moment Noam Chomsky. Om dit proces wat op gang te helpen, werden (worden) BBC journalisten eerst gekeurd door de geheime dienst MI5.

Werkt trouwens in de wetenschappelijk wereld net zo goed als in de wereld van de journalistiek. Na #fakenews zullen we dit decade nog #fakescience gaan meemaken. Net als mainstream media zal mainstream science worden ontmaskerd. En voorspelbaar reageren.

Problem-reaction-solution

Dit is een manipulatie die veel door politici en dictators wordt gebruikt om wetten door te drukken die anders geen draagkracht onder het publiek zouden hebben. Of om hun regime bestaansrecht tegeven. Al millennia. Een typisch complot.
· Creëer zelf een probleem (terrorisme, crisis, vluchtelingenstromen, enz.)
· Fabriceer (de illusie van) publieke reactie door media alleen die kant te laten belichten die een oplossing aanvaardbaar maken
· kom zelf met de oplossing (een wet, oorlog, belasting, enz.)
Works all the time.
Regeren werkt namelijk het makkelijkst als er grote problemen moeten worden opgelost.

False flag

Het bekendste patroon is waarschijnlijk de ‘false flag’. False flag is de ‘impersonisatie’ van een andere partij, meestal om deze te kunnen beschuldigen van een laffe daad (die je dus zelf uitvoert). Je zou een team politieagenten kunnen vermommen als actievoerders en de hele winkelstraat kunnen laten vernielen om zo met reden de hele demonstratie te kunnen beëindigen. Je zou speciale eenheden aanslagen kunnen laten plegen op je eigen bevolking, uit naam van de tegenstander. Het publiek zal de verkeerde partij de schuld geven en acties tegen die partij verwelkomen. Ga er maar vanuit dat de chemische aanvallen in Syrië, zogenaamd door Assad, allemaal false flags waren. Cui Bono?

 
 

Trololol

Of het nu de Youtube reacties zijn, een nieuwssite of een Twitter stream, de kans is groot dat je al eens in discussie bent geweest met een trol. De trol is een huurling wiens mening je kunt kopen. Hillary Clinton gaf per jaar zo’n 6 miljoen dollar uit aan trollen die het in internetdiscussies voor haar opnamen. Overheden hebben zonder uitzondering grote trollenlegers. Farmaceutische en biotechbedrijven maken er op grote schaal gebruik van om hun producten en imago te beschermen, en om ongewenste meningen te onderdrukken door ze aan te vallen. Het zal trouwens niet lang meer duren tot artificial intelligence goed genoeg is om in te zetten voor dit doel. Vanaf dat moment zullen comments ophouden te bestaan: politici en multi-nationals zullen hun belangen online zo grootschalig laten verdedigen door grote hordes goedkope troll-bots dat echte reageerders afhaken.

‘The red-line’

De rode lijn is een uitnodiging vanuit agressieve regeringen. ‘Geef ons een reden’. De VS en het UK azen al vele decennia op Syrië en in 2011 lieten ze er weer eens hun proxy legers op los. Behalve veel wapens, opleiding en geld aan Al Qaeda en ISIS, gaven ze ook geld uit aan speciale gezelschappen. Voor de bijzondere karweitjes, zoals propaganda, nep-expertise (Bellingcat, Syrische observatorium voor de mensenrechten) en false flags. Eén zo’n gezelschap is ‘The White Helmets’. Zie ze maar als de toneelvereniging van Al Qaeda. Dus als Trump of May een rode lijn trekt, in dit geval ‘de chemische aanval’, dan is dat een uitnodiging aan zo’n speciaal gezelschap — en alle andere Jihadis in de wijde omgeving — om die in scene te zetten zodat de kruisraketten kunnen neerregenen op Syrië. Nog voordat er enig bewijs is. Helaas voor May, Trump en Macron, bleek de 40 jaar oude Syrische luchtafweer ondoordringbaar voor de allermodernste Stealth cruise missiles van het Westen (71 van de 103 Storm Shadow, Tomahawk en JASSM missiles werden neergehaald en gejammed), en waren er heel snel zoveel getuigen, journalisten ter plekke en feiten die het toneelspel tegenspraken dat ze nu voor iedereen zichtbaar een oorlogsmisdaad hadden gepleegd en de hele campagne in hun gezicht ontplofte.

 
 
Toneelverening The White Helmets, voor al uw chemische aanvallen

MIHOP of LIHOP

‘Make it happen on purpose’ or ‘Let it happen on purpose’. Het is niet altijd nodig of mogelijk zelf een complot ten uitvoer te brengen. Soms is het slimmer om af te wachten tot er iets gebeurt waar je dan gepast op kunt reageren. En als dat wachten erg lang duurt, kun je ook gewoon de omstandigheden creëeren om zo’n complot makkelijker en waarschijnlijker te maken. Laat de sleutel in de deur zitten of laat de schatkist schijnbaar onbewaakt achter. Een goede dictator is overal op voorbereid en weet elk complot in zijn voordeel te gebruiken. Altijd al de olie en mineralen in Irak en Afghanistan willen stelen? Dan komt 9/11 als geroepen. Altijd al je politieke tegenstanders willen kaltstellen? Dan komt een CIA/Gülen staatsgreep niet vroeg genoeg… Met een goede reden op zak, pikt het volk alles, zeker als je ook nog eens de media beheerst en jouw propagandawerk kunt laten doen.

Infiltratie

De undercover politieagent is natuurlijk de bekendste vorm van infiltratie. Zorg dat jouw agenten worden geaccepteerd als één van hun zodat je ogen en oren bij de tegenstander hebt. Win het vertrouwen en voedt de tegenstander desgewenst met verzonnen informatie. Bekende vormen van infiltratie zijn de patiëntenverenigingen of de goede doelen. En de NGO’s. Veel patiëntenverenigingen zijn vermomde PR- en sales-instrumenten van medicijnfabrikanten waar trollen zich voordoen als goedbedoelende ervaringsexperts. Veel echte goede doelen krijgen zodra ze aanslaan snel ‘hulp’ en ‘donaties’ van belanghebbende industrieën zodat er controle ontstaat. De NGO is een zeer bruikbaar instrument om lokale manipulaties van markt en politiek uit te voeren. Er was een infiltrant, O’Keefe, voor nodig om de grootschalige verkiezingsmanipulatie door de democratische partij, een heus en grootschalig complot, te onthullen.

De proxy

Nooit je handen zelf vuil maken als je het een ander kunt laten doen. De oorlog om Syrië is een klassiek voorbeeld zoals het al veel vaker zagen: er zijn een paar machtsblokken die zelf hun handen niet willen vuil maken en daar dan hun vrijheidsstrijders, sympathisanten, jihadisten, extremisten en terroristen voor inzetten. De Amerikanen hebben in Syrië hun ‘gematigde rebellen’ en Al Nusra, het Syrische ‘chapter’ van Al Qaeda en ISIS. De Russen hebben aan Iran en Hezbollah gelieerde groeperingen. Laat zo nu en dan de deuren van je wapendepots wagenwijd openstaan, drop per ongeluk wat ‘hulpgoederen’ aan de gewenste kant van de linies of creëer wapenstromen via indirecte kanalen, en grootschalige oorlogen kunnen worden gevoerd zonder zelf heel veel soldaten te hoeven sturen. Terrorisme is een geopolitiek wapen.

(Trouwens even tussen u en mij: dat Al Qaeda, dat is CIA, altijd al geweest, niet doorvertellen want mensen zullen u voor gek verklaren ondanks dat een heleboel troebele zaken ineens glashelder worden. Fundamentalistische/extremistische moslims zijn de useful idiots van de Atlantische geheime diensten. Ze worden gebruikt om de geopolitieke doelen van Israël en de VS te bereiken, proxy oorlogen te voeren en landen te destabiliseren. Ze ontvangen geld, training, wapens. Zeg niet ik, zegt architect *galm klinkt* van de Amerikaanse geopolitiek Zbigniew Brzeziński. De profeet van de Taliban, Al-Qaeda, Al-Nusra, Boko Haram, ISIS et al. is niet Mohammed maar Zbigniew Brzeziński. ISIS is een door CIA agent Baghdadi begonnen afsplitsing van Al Qaeda en met Amerikaanse geld, voorraden en training grootgebracht in kampen in Jordanië.)

 
 

Shock doctrine

Landen zijn net mensen. Wanneer ze in shock zijn door een traumatische gebeurtenis (een natuurramp, oorlog) zijn ze hulpbehoevend en verdoofd. Een dodelijke combinatie. Ze zijn vanuit korte-termijnbehoefte aan hulp vaak geneigd die te accepteren onder voorwaarden die ze normaal gesproken niet zouden accepteren. Dit mechanisme werkt zo goed, dat het aantrekkelijk is om niet een natuurlijke ramp af te wachten, maar die ramp ‘gewoon’ zelf te veroorzaken. Dan noemen we het ‘gewoon’ ‘Shock and awe’, sturen er een Paul Bremer op af en voor je het weet heeft zo’n land (zoals destijds Irak) wetgeving die het ‘legaal’ maakt voor de VS om het hele leeg te trekken.

Direct na een ramp stuur je de Bill Clintons and George Bushes van deze wereld om de lokale regering ‘hulp’ te bieden. Maar alleen, en buiten het publieke zicht om, in ruil voor nog gunstigere handelsvoorwaarden, nog makkelijkere markttoegang, nog dikkere leningen en nog lagere lonen. Uiteindelijk zal de hulp het land in economische slavernij houden, maar dat was natuurlijk waarvoor we Billybob en G.W. echt stuurden. Het helpt als ze dit kunnen doen vanuit een ‘foundation’. Dan wordt dit soort oplichting en afpersing ook nog eens gewoon een goed doel. De manier waarop de VS de ramp in Haïti aangrepen, was een klassiek voorbeeld van shock-doctrine.

Regime change

We zagen dit vroeger voornamelijk in Midden Amerika en het Midden Oosten maar tegenwoordig ook vaak in Europa, Azië en Afrika. Regime change is een complot om controle over een land, haar goedkope arbeid en haar natuurlijke rijkdommen te verkrijgen door het installeren van een puppet-regime. Het is pure geopolitiek. Olie, pijplijnen, grondstoffen, goedkope arbeid en gunstige geografische ligging zijn terugkerende thema’s. Regime change volgt een vast recept. De makkelijkste manier is natuurlijk een staatshoofd kopen of bedreigen. Onwelwillende staatshoofden kunnen worden vermoord. Mocht dat allemaal niet werken kun je met false flags en infiltranten, NGO’s, snipers proberen revoluties te organiseren. Op mondiaal niveau zijn de Wereldbank en het IMF gewoon Amerikaanse tools voor ‘coup warfare’. Tenslotte kun je gewoon een reden verzinnen om het land binnen te vallen. Het maakt niet heel veel uit wat voor reden. Irak werd binnengevallen omdat ze niets met 9/11 te maken hadden en geen massavernietigingswapens hadden. Opvallend veel landen hebben tegenwoordig behoefte aan vrijheid en democratie (lees: een door ons geïnstalleerd puppet regime). De oorlog in Syrië was een schoolvoorbeeld van geregisseerde regime change, weten we dankzij Wikileaks. Operation Timber Sycamore. Keurige uitleg hier. 12-stappen plan daar. Mocht u zelf een keer een regime change willen proberen dan is hier de US military’s regime change handleiding, pomptiedom…

 

Afleiding

Kijk, een sappig seksschandaal! Waar? *drukt er ondertussen een wet doorheen*.

Diskrediet door vijandige overname en overdrijving

Neem een gevaarlijke, bedreigende complottheorie, omarm die en voeg er space aliens aan toe. Breng de theorie alsof deze vanuit de truth-community komt (infiltratie). Het grote publiek zal de moeite niet meer nemen om de verschillende theorieën nog verder te bekijken, want space aliens zijn stom. Deze tactiek werd veelvuldig toegepast om de zeer krachtige 9/11 truth movement te verzwakken. Als space aliens niet meer werken, gebruik dan rays of death. Of Russische trollen.

Verdeel-en-heers

Oldest trick in the book. Georganiseerde tegenstanders zijn gevaarlijk. Zorg dat ze zich niet kunnen organiseren. Organiseer onrust, voer false flags uit, woeker sektarische of ideologische strijd aan, zorg voor voldoende wapens en het ontbreken van toezicht erop, overspoel het land met drugs en vluchtelingen. Niet geheel toevallig laten Westerse legers de door hun bevrijde landen achter in een permanente staat van onrust. De zogenaamde ‘failed state’. Wat natuurlijk newspeak is voor ‘missie geslaagd’.

3rd party authority

De journalist, de wetenschapper, de poll, de denktank, het zijn middelen om geloofwaardigheid te creëeren daar waar je eigen geloofwaardigheid te kort schiet. Zorg altijd dat je de juiste ‘onafhankelijke’ bronnen om je heen verzamelt. Of creëert. Geld betalen helpt. Chanteren of bedreigen ook. Gelukkig zijn er altijd overal wel opportunisten die maar weinig hints nodig hebben om te weten wat jij als potentiële donateur graag wilt horen. In ruil voor geld of een soepele carrière. Zo was een lingerieverkoper van de ene op de andere dag een forensisch expert met verstand van vliegrampen en chemische aanvallen (Bellingcat) en een ongeschoolde Syrische vluchteling een autoriteit op het gebied van internationaal recht en mensenrechten (Syrian observatory of human rights). Beiden natuurlijk vanuit hun leunstoel thuis. De ultieme onafhankelijke bron is de zelf gecreëerde humanitaire organisatie want wie durft de goeddoener nu te kritiseren? Noem ze de ‘White Helmets’ en je staat direct al op 1-0. Natuurlijk gaat deze organisatie wel gewoon jouw propaganda doorgeven, het humanitaire aspect is bijzaak of niet-bestaand.

 
 

Controlled opposition

Er zullen altijd ontevreden mensen zijn. Niet ontevreden genoeg om een revolutie tegen het systeem te starten, maar wel ontevreden genoeg om ze een gecontroleerd alternatief te moeten bieden. Zo houd je ze binnen het systeem. Jouw systeem. In de politiek is het heel gebruikelijk om meer extremere afsplitsingen van bestaande main stream partijen te laten ontstaan. Werkt het best als ze je een grote geblondeerde leider meegeeft. Zodra deze afsplitsingen teveel draagkracht hebben gekregen, verander je de koers van de afsplitsing of stel je ze kalt. Werkt vooral goed in een politiek landschap dat sterk afhankelijk is van het vormen van coalities. Zodra de afsplitsing mag meeregeren, is ineens niets meer te herkennen van de idealen van de partij en ontstaat er ruimte voor nieuwe controlled opposition.

The Pied Piper psy-op (de ‘lokdoos’)

Als een rattenvanger van Hamelen wist een 8chan forum genaamd #QAnon vele Julian Assange aanhangers aan zich te binden door schijnbaar insider information te verspreiden. Mensen hoopten hiermee Julian te kunnen steunen en op de hoogte te kunnen blijven maar vanaf het moment dat Julian van de buitenwereld werd afgesloten, begon ook de toon van het clubje te veranderen. Meer en meer begon het forum onrust te zaaien en leugens te verspreiden. Volgens Wikileaks zelf is het een zogenaamde Psy-op. Binden, overnemen en afwenden, dat is het idee. Altijd handig als je al je vijanden bij elkaar weet te verzamelen.

Trial balloon (Het ‘proefballonnetje’, ook wel ‘oeps, een lek’)

Het bekendmaken van plannen of ideeën waarvan je al verwacht dat je ze wel eens zult moeten terugdraaien met als enige doel het publieke klimaat te testen. Uit Wikipedia: “Een proefballonnetje is de politieke term voor het bekendmaken van een ideetje van een politicus, om te kijken wat de reacties van het publiek, de media of de politiek zullen zijn. Vaak zijn het ferme uitspraken, die via de media worden uitgespeeld en laat de politicus via marktonderzoek meten wat het publiek van het idee vindt.”

De sniper

Een vast onderdeel van veel regime change pogingen zijn de snipers. De scherpschutters. Ineens zijn ze daar en schieten ze op beide partijen. Zowel de troepen van ‘het regime’ als de betogers. We zagen het al heel vaak maar recentelijk nog in de Oekraïense (‘Maidan’) (wetenschappelijke paper hier) en de Syrische (‘Daraa’) opstanden, die dan zelf ook weer georganiseerd zijn. Het resultaat is dat beide partijen elkaar de schuld geven en een licht ontvlambare situatie daadwerkelijk een onblusbare brand wordt. Eerder zagen we hetzelfde in Roemenië (1989), Rusland (1993), Venezuela (2002), Thailand (2010), Tunesië (2011), Egypte (2011), Libië (2011), Syrië (2011) en Oekraïne (2014). Verwacht hetzelfde binnenkort in Iran.

Black blockers

Waarom wachten tot een demonstratie vanzelf, organisch, uit de hand loopt? Veel makkelijker is het om politiemensen te laten infiltreren en er een gewelddadige draai aan te laten geven, dan kan er hard worden ingegrepen. Laat ze wat ramen ingooien, auto’s in de fik steken en met collega’s matten. De demonstranten krijgen een slechte naam en volgende demonstraties kunnen ‘uit veiligheidsoverwegingen’ worden verboden. Wordt door vrijwel elke overheid gebruikt. Veel demonstranten kennen het verschijnsel inmiddels en grijpen zelf in zodra zo’n ploeg actief wordt. Variant op de false flag en de infiltrant.

Peer review

Wetenschappelijke methode is één van de mooiste uitvindingen van mensheid ooit. Indien zuiver toegepast, brengt het een hypothese over hoe het universum werkt via herhaalbare experimenten, empirische controle en bijstelling tot falsifieerbare theorieën. Superonhandig echter als waarnemingen en feiten een winstgevende agenda, grote ego of groot onderzoeksbudget in de weg staan. Daarom werden er al snel onwetenschappelijke concepten als ‘consensus’ en ‘peer-review’ bedacht. Ineens was een ontdekking alleen nog maar wetenschappelijk als deze door collega wetenschappers werd geaccepteerd en in ‘gereputeerde journals’ werd gepubliceerd. Alles waar de wetenschappelijke methode juist niet voor bedoeld was. Laat u niet foppen, het zijn instrumenten van censuur. Net als de mainstream media zijn de meanstream journals gatekeepers voor de elite. In wetenschap is maar één kwaliteitscontrole die telt: reproduceerbaarheid.

Complot-persona

 
 

De puppet-master (ook wel: de overlord, handler)

De puppet master is het brein achter een machinatie. De complot-strateeg. Mensen op machtige posities, zoals miljardairs die grote media-bedrijven bezitten, CEO’s van grote banken en corporations, machtige politici, geheime diensten met oneindige surveillance en financiële middelen. Het is niet moeilijk te zien dat Putin en Erdogan bijzonder vaardige puppet-masters zijn. Andere bekende masters zijn natuurlijk Kissinger, Soros, Murdoch en de Rumsfeld-kliek. En uiteindelijk buigen ze allemaal voor een Rotschildt, zo denken sommigen.

De deep-state

Iedereen die zich ooit heeft afgevraagd waarom alle Amerikaanse presidenten hetzelfde geopolitieke beleid van oorlog en conflict voeren, ondanks hun mooie praatjes en makkelijke beloftes, stuiten bij onderzoek al snel op het begrip deep-state. De deep-state is dat gedeelte van het permanente ambtelijk apparaat dat tegen alle democratische principes in de werkelijke macht over een land heeft. Denk aan het MIC (military-industrial complex), de IC (de intelligence community), enzovoort. Op moment van schrijven is het Witte Huis onder leiding van de democratisch gekozen president Trump in oorlog met zijn vrijwel autonoom en dus ondemocratische handelende deep-state. De wereld mag hopen dat Trump deze strijd wint, want het is de Amerikaanse deep-state die de wereld sinds WO-II in een permanente staat van conflict houdt. Want winstgevend. Eisenhower waarschuwde ons al. Prima uitleg hier.

De puppet

De puppet is een schijnbaar machtig persoon die zich bewust laat misbruiken door nog hogere machten. De puppet houdt de puppet-master uit het zicht, en buiten schot. In principe zijn de meeste staatshoofden gewoon puppets, misschien niet door keuze maar zeker wel door realiteit. Dictators vormen de uitzondering op deze regel.

De pundit

De zorgvuldig gekozen ‘expert’. Waarom het risico nemen dat een echte expert op live televisie door uw narrative heen prikt, als je voor een paar duizend euri’s een ‘expert’ uit het vaste ‘expert’ kringetje kunt krijgen? De Peter R. de Vries-zen, de ‘Amerika-deskundige’, wie kent ze niet?

De patsy

Een vaak niet al te snuggere, volkomen onschuldige persoon die de schuld krijgt. De Marinus van der Lubbe in het verhaal. Werd toevallig gevonden op de plaats delict of werd er zorgvuldig ingeluisd. Case closed, de dader is gevonden.

De huurling (ook wel: de soldaat)

Huurlingen vormen het leger van de puppet-master. Het zijn mensen die er voor gekozen hebben orders op te volgen. Het houdt hun wereld overzichtelijk of ze verdienen er geld aan. Soldaten hebben geen loyaliteit, het zijn geen gelovigen, ze werken voor geld. Ze vormen de motor van de mechanismen die door de puppet-master in werking worden gezet. Omdat drones gewoon orders volgen, zijn ze ook bij uitstek geschikt om grotere, gecompartimentaliseerde complotten, zoals de Irak-oorlog, mee uit te voeren. Ze verwachten namelijk geen uitleg en denken niet groter dan nodig. Immers: eenvoud en gehoorzaamheid houdt hun leven overzichtelijk.

De shill

In principe een huurling maar houdt zijn identiteit geheim en doet zelfs alsof hij/zijn één van ‘ons’ is. Kan op die manier het beleid of de producten van zijn opdrachtgever aanprijzen of die van de tegenstander aanvallen. Heel erg gebruikelijk in de wereld van de klimaatwetenschap, de medicijnen en de GMO. Vallen bij voorkeur dissidente wetenschappers aan, zo persoonlijk mogelijk.

De extremist

Dit zijn de onbetaalde soldaten. Ze handelen uit overtuiging en zijn vaak niet meer tot andere inzichten te brengen, niet met rede, niet met logica en zeker niet met waarheid. Bestaan zowel in de fysieke wereld als in de online wereld, waar ze zich uiten als trollen. Het grootste online trollenleger is trouwens niet dat van Hillary of van Donald, het is de 5e colonne van Richard Dawkins, de wetenschapsextremist en fanatiek gelover van evolutie en reductionisme. Kom niet buiten de gebaande kaders van 17e eeuwse Newtoniaanse wetenschap of dit leger van sceptici zal u vinden. GMO en vaccinatie zijn goed voor u, want wetenschap.

De terrorist (ook wel: de piraat)

Soms echt een piraat of terrorist, vaak ook gewoon de vrijheidsstrijder of opstandeling. Een bruikbaar label om de wereld overzichtelijk te houden. Noem iemand terrorist of piraat en anything goes. Vanuit opstand en vrijheidsstrijd ontstaat vaak echt terrorisme. Zo is de wereld dan ook wel weer.

De Manchurian candidate

De geprogrammeerde moordenaar. Kan worden geactiveerd op afstand via visuele of auditieve signalen. Woorden in een telefoongesprek, beelden in een whatsapp video. Manchurian candidate (zo genoemd naar een film) verklaart waarom normale mensen ineens heel erg onverwachte acties uitvoeren met een effectiviteit die niet vanuit hun normale skills kan worden verklaard. De CIA deed veel onderzoek naar dit soort dingen in hun MK-Ultra programma en Derren Brown demonstreerde dat het inderdaad mogelijk is.

De opportunist (ook wel: de beroepspoliticus)

Ambieert de rol als puppet. We hebben er een Europarlement en commissie vol van. Gaat daar waar de carrièrekansen liggen en hebben daarom ook geen moraal of principes. Sluiten zich aan bij een ieder die hun carrière kan bespoedigen. Voor je het weet zie je ze ineens op een podium in de Oekraïne een menigte toespreken. Vaak ook gewoon lelijke mensen om te zien, maar dat is een persoonlijke mening ;)

De truther

De luis in de pels van de puppet-masters. Het zijn de wakkeren. Vaak houden ze er eigen blogs of vlogs op na. Vormen de zogenaamde alt-media en hebben sinds de verkiezing van Trump meer invloed dan de mainstream media. Zijn ook hun eigen vijand want zo anarchistisch en paranoïde dat elke vorm van organisatie meteen al verdacht is. Ze zullen zich nooit organiseren.

De klokkenluider (lijkt op: de hacker)

Er bestaan ook gewoon mensen met verantwoordingsgevoel en moraal. Mensen die bij het constateren van misstanden de juiste dingen doen. Manning, Snowden, Assange. De helden in onze maatschappij. Lekken informatie die iedereen moet weten. Zorgen voor transparantie daar waar onze overlords die ongewenst vinden.

De useful idiot

Deze personen hebben zulke verblindende idealen dat ze gemakkelijk te misbruiken zijn. Hebben niet in de gaten dat ze de agenda van een ander dienen, een agenda die niets met hun idealen te maken heeft. Je ziet ze vaak als drijvende kracht achter het goede doel. Als je het eenmaal voor elkaar hebt gekregen dat wereldwijd miljoenen kinderen dansen op de klanken van Tiesto om geld in te zamelen voor AIDS in Afrika, heb je vaak niet meer in de gaten dat je langzaam maar zeker bent overgenomen door de industrie en hun useful idiot bent geworden.

De deugdrammer of SJW (Social Justice Warrior)

Zijn jong, onervaren, op de universiteit gebrainwashed en zo overtuigd van hun gelijk dat ze de waarheid zullen verdraaien omdat het doel, sorry, HUN doel nu eenmaal de middelen heiligt. Vervallen snel in dezelfde tactieken en ideologieën die ze zeggen te verachten. Iedereen die het niet met hun eens is, is een bigot, misogynist, nazi, fascist en/of racist. Twitteren door de week onbenullige details over hun leven, trekken in het weekend een bivakmuts aan en slaan anderen met kettingsloten op hun hoofd. (Onthoud: er zijn twee soorten fascisten: de fascisten en de antifascisten)

Het schaap (ook bekend als: de consument)

Hebberigheid en individualisme dat wordt aangewakkerd met PR doet idealen en moraal vervagen als sneeuw voor de zon. Immers ze springen allemaal in de sloot, dus waarom ik niet? Consumentisme is een tussenvorm van mind control en verdeel-en-heers.

De meerderheid

‘Meerderheid’ suggereert het bestaan, en functioneren, van een democratisch proces. ‘De meerderheid’ is echter de groep irrelevanten. Een meerderheid heeft er nog nooit toe gedaan. Als stemmen iets zou uitmaken, zou het verboden zijn. Zo simpel is. Democratie is een toneelstuk bedacht en geregisseerd door de elite.

De best onderbouwde complottheorieën

De maanlanding

Waren er ooit mensen op de maan? De reden dat deze theorie zo hardnekkig is, is dat het ons daarna nooit meer is gelukt mensen voorbij de Van Allen belts te brengen. Dat zijn de stralingsgordels die de aarde beschermen tegen kosmische straling, op ca. 1000km hoogte. Hoewel ik zelf geloof dat we wel mensen op de maan hebben gezet, is deze complottheorie bijzonder goed onderbouwd. Hoe meer je je in deze alternatieve waarheid verdiept, hoe geloofwaardiger die wordt. De enige manier waarop deze theorie kan worden ontkracht, is door aan te tonen dat de maanlander er inderdaad nog staat.

Chemtrails

Veel mensen geloven dat aarde continu wordt besproeid met chemicaliën. Hetzij door passagiersvliegtuigen, hetzij door militaire vliegtuigen. Als bewijs noemen ze de alomaanwezige vliegtuigstrepen en dan vooral de systematische patronen die erin zijn te ontdekken. De redenen die het meest worden genoemd, zijn weersbeïnvloeding en geo-engineering. Hoewel het absoluut zeker is dat er vele, vele experimenten van deze aard worden uitgevoerd, is het nog steeds een grote stap naar een wereldwijd chemtrailprogramma. Ik ben zelf nog niet overtuigd, maar ik sluit niets uit. Ik vind de vliegtuigstrepen geen bewijs omdat moderne motoren nu eenmaal sneller een zogenaamde contrail achterlaten en er steeds meer vliegverkeer is. Dus ook meer strepen in de lucht. Ironisch genoeg hebben ‘chemtrail-truthers’ helemaal geen rare hypotheses nodig om hun punt te maken, de hoeveelheid chemische afval die vliegtuigen ‘op normale manier’ in de atmosfeer pompen is al schadelijk genoeg om er aandacht voor te vragen.

AIDS

Slechts weinig mensen weten dat de theorie dat HIV de (belangrijkste) oorzaak is van AIDS omstreden is. Toch zijn er bijzonder gereputeerde wetenschappers die hun twijfel hardop uiten, waaronder zelfs de ontdekker van het virus (Luc Montagnier) en de bedenker van het belangrijkste instrument in AIDS-onderzoek (Kary Mullis). Beiden kregen een Nobelprijs biochemie en kunnen dus niet als complotgekkies worden weggezet. Koppel daaraan het uitblijven van echte resultaten ondanks 40 jaar extreem goed gesponsord onderzoek en de aantoonbare fraude* die werd gepleegd bij het onderzoek dat als eerste het verband tussen AIDS en HIV aantoonde (maar daarna nooit meer werd gecorrigeerd) en er staat een complottheorie als een huis. Probleem is dat normale discussie onmogelijk wordt gemaakt door trollen en extremisten. Vraag maar aan Peter Duesburg hoe dan ook je wetenschappelijke carrière door de plee kan worden gespoeld; het is meedoen of vernietigd worden. Volgens mij is het woord ‘denialist’ dat tegenwoordig zo populair is onder mensen die inhoudelijke discussie willen vermijden in deze context verzonnen.

*) pas op: New York Times, kan dus #fakenews zijn

Kijken: https://www.youtube.com/watch?v=BwgmzbnckII en https://www.youtube.com/watch?v=dL3cAS3YUKM

9/11

Dit was een keerpunt in geschiedenis om meerdere redenen maar vooral ook omdat meer mensen dan ooit het officiële verhaal direct al wantrouwden. Hoewel de waarheid soms gekker is dan fictie, is het officiële verhaal totaal onlogisch. Zeker tegen de geopolitieke achtergrond. 9/11 kan worden gezien als de gebeurtenis die de alt-news en truth-movements consolideerde. Het officiële onderzoek was duidelijk politiek gemotiveerd en vooral de alternatieve verklaring (voor het instorten van WTC 1, 2 en 7) van architects for truth komt op velen veel geloofwaardiger over. Ik was aanwezig bij de presentatie ervan door Richard Gage aan 1000–1200 studenten van de TU-Delft en die gaven hem na afloop een staande ovatie. Meer dan de helft gaf aan zijn verhaal geloofwaardiger te vinden dat de officiële verklaring.

Kijken: https://www.youtube.com/watch?v=YwT34V3eGv8

Global warming

Dat het klimaat verandert, wordt door niemand ontkent. De term climate denier is dan ook duidelijk alleen maar bedoeld om discussie onmogelijk te maken. Of global warming ook daadwerkelijk wordt veroorzaakt door antropogene CO2, is onderwerp van hevig debat. De problemen met de ‘officiële’ theorie zijn dat er duidelijk sprake is van een manufactured consent en politisering, en dat er geen betrouwbare modellen zijn. Het is trouwens fundamenteel onmogelijk voorspellende modellen te maken voor ‘het klimaat’. In het algemeen kunnen systemen die zichzelf organiseren - zoals het klimaat, de economie, een immuunsysteem - niet in zogenaamd deterministisch model worden gebracht. De huidige modellen zijn al wiskundig chaotisch maar zouden ook nog wiskundig anti-chaotisch / complex moeten zijn. Dat is echter onmogelijk omdat wetenschap/wiskunde daar nog geen oplossingen voor heeft. We kunnen de uitwerking van manipulaties in klimaatsystemen niet voorspellen en oorzaak-gevolg-relaties ook niet herleiden tot aanwijsbare elementen in het systeem. Kort gezegd: het is geen engineering. Daarom ook dat in de politiek niet met feiten maar met consensus wordt gewerkt als het om global warming gaat. Consensus heeft geen enkele wetenschappelijke betekenis maar kan voor politiek een nuttig instrument zijn omdat wetenschap, zoals in dit geval, soms duidelijke beperkingen heeft. Bovendien, als u nu weet dat er alleen al in 2016 meer dan 500 ‘klimaat-ontkennende papers’ werden gepubliceerd, denkt u dan echt dat er consensus is? Reken mij maar tot de denialists.

 
 

Lezen: https://medium.com/@pullnews/what-i-learned-about-climate-change-the-science-is-not-settled-1e3ae4712ace#.tiiibpity

 
 

Hoe nu verder?

De wereld draait om complotten. Complotdenken is daarom geen vies woord maar een hulpmiddel om in tegenstrijdige informatie betekenisvolle patronen te ontdekken die kunnen helpen bij het begrijpen van een gebeurtenis. Iedereen zou moeten kunnen complotdenken, journalisten voorop. In de politiek gaat het vooral om het bespelen van de publieke opinie. Een politicus is een verkoper van beleid dat niet door hem wordt bepaald, daarom dat ze allemaal in list en bedrog verzeild raken. Geopolitiek is vooral schaken, waar het draait om het projecteren en kunnen toepassen van militaire macht ten gunste van de grotere, meestal corporate, belangen. De mainstream media zouden dit allemaal moeten doorzien en ontmaskeren, om te beginnen door neutraal verslag te doen. Ze falen daarin volledig en dat is heel bewust. Geeft niets, dankzij het internet kunnen we nu zelf gaan nadenken. Het internet doorbrak het monopolie op informatieverspreiding zodat we de wereld kunnen zien zoals deze echt is. Niet zoals ons wordt verteld door hen die hele andere belangen hebben dan wij. Met bovenstaande patronen kunt u het ook allemaal gaan begrijpen. We leven niet in een post-truth periode, integendeel.