Bij het overlijden van Wilfried Martens

Wilfried Martens was premier van twee van de beste naoorlogse regeringen: Martens V en VI.

Met onder andere forse besparingen, een devaluatie van de Belgische frank, en drie indexsprongen, slaagden christendemocraten en liberalen erin om tussen 1981 en 1987 de concurrentiekracht te herstellen, de economie te hervormen en de overheidsfinanciën opnieuw op orde te krijgen. Het ware zware tijden, zeker in het begin, maar vanaf 1984 ongeveer groeide de economie opniew en begon de werkloosheid te dalen.

Helaas werd dit neoliberaal beleid (vandaag zouden we zeggen: "austerity") vanaf 1988 afgebroken door de herintrede van de PS in de regering. De "retour à la coeurs" was aangebroken, mét Martens als premier. Ook de VU, voorloper van de N-VA,  maakte deel uit van deze linkse regering. Staatshervorming was ook toen al voor de Vlaamse nationalisten belangrijker dan economie en budget.

Wat zijn de lessen van deze episode voor nu? Ik zie er twee:

1) Dat besparingen en economische groei mekaar niet noodzakelijk uitsluiten, op voorwaarde dat de concurrentiekracht wordt hersteld. Een devaluatie kan niet meer, maar een indexsprong behoort nog altijd tot de mogelijkheden;
2) Dat werkelijke veranderingen enkel mogelijk zijn met een regering zonder de PS. Staatshervorming is belangrijk, maar zoals Didier Reynders al jaren zegt, is een regering zonder PS  de belangrijkste hervorming van allemaal.

Benieuwd of de N-VA beide lessen begrepen heeft.